Koji su mehanizmi hibridnog rata protiv Srbije? Bez ijednog metka — kroz medije, institucije, diplomatiju i subverzivne akcije — vodi se sveobuhvatna destabilizacija. Otkrivamo ulogu stranih službi, unutrašnjih aktera i regionalnih pritisaka u slabljenju države, kroz blokade, propagandu i separatističke pokrete, uz jasne geopolitičke paralele.
Copyright 24sedam/ATA Images/Profimedia
Srbija se nalazi usred najopasnijeg perioda od okončanja NATO agresije 1999. godine. Iako na prvi pogled nema tenkova na granicama, protiv naše države se vodi hibridni rat, u kojem se koriste svi raspoloživi oblici pritisaka — od ekonomskog i bezbednosnog, preko informacionog i psihološkog, do institucionalnog i diplomatskog. Glavni cilj: slomiti srpski otpor, oslabiti državu i onemogućiti bilo kakvu odbranu srpskog interesa u vremenima velikih geopolitičkih potresa koji dolaze.
Kao i početkom 90-ih godina prošlog veka, Srbija je primorana da se istovremeno bori na čak sedam frontova, pokušavajući da sačuva svoju nezavisnost u svakom smislu. Ona, kao matica, ima i obavezu da se brine o srpskom narodu van njenih granica, što zadatak očuvanja nezavisnosti čini još složenijim.
U takvim uslovima hibridni rat poprima oblike sveopšte agresije na postojanje srpskog naroda i Srbije, koja je garant opstanka srpskog imena na Balkanu.
Kao i tih nesrećnih 90-ih godina, udari na Srbiju stižu sa istih adresa, preko identičnih proksija, uz podršku snaga iznutra koje, prema Hristovim rečima “misle da Bogu službu prinose”, ako svoju državu unište.
